Το «καταραμένο» χωριό και τα φοβερά περιστατικά που συντάραξαν το Πανελλήνιο

0
320
Το «καταραμένο» χωριό και τα φοβερά περιστατικά που συντάραξαν το Πανελλήνιο

…Το τέταρτο σάλπισμα θα μοιάζει με νερό προερχόμενο από ακάθαρτη πηγή, από τους δαίμονες. Στον Χριστιανό δεν συμφέρει να ασχολείται με δαιμονικά φαινόμενα.
Έχει το Φως και δεν τού χρειάζεται το σκοτάδι.

Στους αιχμάλωτους όμως τού υλισμού, τα δαιμονικά φαινόμενα δείχνουν πως υπάρχει πνευματικός κόσμος, πνεύματα, δαίμονες, άγγελοι, όπως το κηρύσσει ο Χριστιανισμός. Έτσι χτυπιέται το δένδρο της απιστίας και αναβλαστάνει ο ανθός της πίστεως.

Για πρόσωπα κατεχόμενα από ακάθαρτα πνεύματα γίνεται συχνά λόγος και στα Ευαγγέλια. Εμείς όμως θα ασχοληθούμε με σύγχρονες περιπτώσεις. Αυτά τα πρόσωπα συναντώνται εύκολα τις εορτές στα μεγάλα προσκυνήματα. Μάλιστα, στην θ. Λειτουργία όταν περνούν τα Άγια, βγάζουν φοβερές κραυγές που κάνουν το εκκλησίασμα να παγώνη από έκπληξι και τρόμο.

Πρώτη φορά που δοκίμασα τέτοια εντυπωσιακή εμπειρία ήταν προ αρκετών ετών στην Πελοπόννησο, στον νομό Ηλείας. Εκεί σ’ ένα μεγάλο προσκύνημα, στην Ι. Μονή Αγίου Αθανασίου (Καρακούζι) την ημέρα της πανηγύρεως, 18 Ιανουαρίου, μία δαιμονισμένη γυναίκα έκανε σημεία και τέρατα.

Την ώρα της θ. Λειτουργίας που προσπαθούσαν να την πάνε να κοινωνήση, χάλασε τον κόσμο με τις φωνές και τις ύβρεις. Μόλις οι Ιερείς πήραν το σταυρό από την Αγία Τράπεζα και την σταύρωσαν φώναξε σπαρακτικά, «μ’ έκαψε το αίμα τού Χριστού».

Όταν τελικά κοινώνησε, ηρέμησε πλήρως, και το αγριεμένο της πρόσωπο πήρε αγγελική χάρι.

Πολλούς δαιμονισμένους τους πηγαίνουν στην Κεφαλλονιά, όταν πανηγυρίζη ο Αγιος Γεράσιμος, που έχει ειδικό χάρισμα «κατά δαιμόνων». Μάλιστα όταν το άγιό του λείψανο περνάη δίπλα τους, ωρύονται σαν να τους μαστίγωσαν θεϊκές φλόγες: «Μας έκαψες, Καψάλη»!

«Καψάλη»! Έτσι αποκαλούν τον Άγιο. Και τα προσκυνήματα, «καμίνια»! Αρέσκονται να χρησιμοποιούν παρατσούκλια για τα ιερά πρόσωπα.

Μία δαιμονισμένη από τον Πειραιά, η Αικατερίνη Κράκαρη — πάνε αρκετές δεκαετίες τώρα — με φοβερό δαιμόνιο, όταν την πήγαιναν σε ολονυκτίες σε διαφόρους Ναούς, φώναζε: «Εδώ μέσα, όλοι μούρ – μούρ – μούρ, για τον Ξυλοκαρφωμένο»! Έτσι αποκαλούσε τον Χριστό.

«Εμένα — έλεγε στην Κράκαρη — θα με βγάλη από μέσα σου ο Νυχάς. Κανένας άλλος δεν θα μπορέση». Εννοούσε τον Άγιο Νεκτάριο.

Αυτό εξηγήθηκε όταν στην πρώτη εκταφή ο Άγιος βρέθηκε άφθαρτος, και με τα ν ύ χ ι α του μεγαλωμένα. Πράγματι θεραπεύθηκε από τον Άγιο Νεκτάριο και ως μοναχή Παρθενία πέρασε την υπόλοιπη ζωή της στο Μοναστήρι του στην Αίγινα.

Μία δαιμονισμένη από την Πάτρα, ονόματι Μαρία Καψάλη, μόλις βρεθή σε θεία Λειτουργία, μαίνεται. Πολλές φορές φωνάζει:

«Βρέ ο παπάς στην Αγία Τράπεζα σφάζει τον Χριστό! Βρέ εμείς έναν Εωσφόρο έχουμε και τον τιμούμε, κι’ εσείς ένα Χριστό έχετε και τον σφάζετε»! (Εωσφόρος ονομάζεται ο Σατανάς).

Επίσης, έρχονται στιγμές που κάνει τον βάτραχο. Άλλοτε ομιλεί ξένες γλώσσες. Μία φορά είπε ότι «εμείς οι διάβολοι τρεις φορές τον χρόνο χαιρόμαστε, το καλοκαίρι με τα μπάνια στις θάλασσες, την νύχτα της πρωτοχρονιάς με τις χαρτοπαιξίες και τις απόκριες με τα καρναβάλια».

Τα Κεραμιανά τής Κρήτης…

Καμμιά φορά παρατηρούνται και φαινόμενα ομαδικού δαιμονισμού, όπως π.χ. τα περίφημα «Κ ε ρ α μ ι α ν ά», στην Κρήτη, νότια από τα Χανιά.

Εκεί γύρω στο τέλος τού 18ου αι. Έγινε μία μεγάλη ιεροσυλία στο Μοναστήρι της Αγίας Τριάδος, βορειο­ανατολικά από τα Χανιά. Επακολούθησε αφορισμός — κάτι τέτοιο συνηθιζόταν στην εποχή της Τουρκοκρατίας— και για όσους την διέπραξαν και για όσους γνώριζαν και δεν μαρτυρούσαν.

Το αποτέλεσμα υπήρξε τρομερό. Όλα τα χωριά της περιοχής Κεραμιάς (Παπαδιανά, Λούλος, Πανάγια, Αλετρουβάρι, Κάμπος κλπ. ) μαστίζονταν από την κακία των δαιμόνων.

Γκρίνιες, καυγάδες, διαλύσεις οικογενειών, δυστυχήματα, εκφοβισμοί, θάνατοι. Τα μεσημέρια φοβόνταν οι άνθρωποι να περάσουν από ρεματιές με πλατάνια. Και δαιμονική κατοχή πολλών προσώπων. Κάποια περίοδο υπήρχαν σαρανταδύο δαιμονισμένοι. Γίνονταν απίθανα πράγματα.

Μερικές φορές έπαιρναν οι δαίμονες τους δαιμονισμένους από το κρεββάτι τους τις νύχτες και τους πήγαιναν στις πιο απρόσιτες σπηλιές της Σαμαριάς. Τους ξαναγύριζαν πίσω, ενώ μπορούσε να μείνη στην σπηλιά ένα παπούτσι τους! Για να το βρίσκουν κατόπιν οι δύσπιστοι και να πιστεύουν.

Για μία δαιμονισμένη της περιοχής γράφει ο δάσκαλος Κ. Κωστουράκης:

«Δεν έμεινε σπηλιά μικρή ή μεγάλη, ποτάμι ή λίμνη, απόκοτη γωνιά που να μη την πήγανε. Δεν άφηναν χαράδρα ή ξεροπήγαδο, φαράγγι ή γκρεμνό, τρύπα απύθμενη πάνω στη γη που να μη την ανεβοκατέβαζαν. . . » (ΤΑ ΚΕΡΑΜΙΑΝΑ, σελ. 42).

Άλλοτε τους κρεμούσαν τις νύχτες από γκορτσιές και τους άφηναν εκεί μέχρι τις πρωινές ώρες! Άλλοτε οι δαιμονισμένοι, ενώ τους πήγαιναν στην θ. Λειτουργία, έλεγαν ωραιότατα κρητικά τραγούδια, για να εμποδίζουν τους ιερείς. Έλεγαν και πράγματα που έμοιαζαν με χρησμούς ή αποκαλύψεις. Έτσι βγήκε η φράσις : «αυτό το είπαν οι κήρυκες».

Όλη αυτή η ιστορία έληξε κατά ποσοστό 90% στις 3 Οκτωβρίου 1936 με την άρσι τού αφορισμού — τον «ξαφορεσμό» — που έκανε επί τόπου ο Μητροπολίτης των Χανίων Αγαθάγγελος.

Κάποιος ηλικιωμένος που έτυχε να παρευρίσκεται στην τελετή, θυμάται — και μου το ανέφερε — ότι τα δαιμόνια εκτόξευαν απειλές εναντίον τού Δεσπότη : «Κερατά παπά, δεν θα σ’ αφήσουμε να ξαφορέσης»!

Σ’ όλη την Κρήτη έχει καταστή παροιμιώδης η φράσις: «οι διάολοι των Κεραμιών». Κι’ ένα δίστιχο τους λέει: «Δαίμονες φανερώθηκαν σε πάμπολλα κορμάκια, οκάδες τα ποτίσανε σε όλους τα φαρμάκια».

Και στις Μουρνιές Χανίων πίσω από τον Ναό τού Ταξιάρχου Μιχαήλ, υπάρχει ο τάφος μιας δαιμονισμένης που είχε την πιο μεγάλη δαιμονοκαταληψία. Στην επιγραφή διαβάζουμε:

«ΕΝΘΑΔΕ ΚΕΙΤΑΙ ΟΛΓΑ ΚΑΝΤΙΛΙΕΡΑΚΗ ΕΠΙ 16 ΕΤΗ ΑΡΠΑΖΟΜΕΝΗ ΚΑΙ ΟΔΗΓΟΥΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΔΑΙΜΟΝΟΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΡΗΜΟΥΣ, ΙΑΘΕΙΣΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΞΑΦΟΡΕΣΜΟΝ ΤΗΣ 3-10-1936 ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΚΩΣ. . . ΑΝΕΠΑΥΘΗ ΕΝ ΚΥΡΙΩ ΤΗΝ 29-4-1969 ΕΙΣ ΗΛΙΚΙΑΝ 59 ΕΤΩΝ»ieramonopatia.gr

±

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here