Και δεν αρκεί που είσαι δυστυχισμένος. Ντρέπεσαι κιόλας που δεν είσαι ευτυχισμένος

0
117
Και δεν αρκεί που είσαι δυστυχισμένος. Ντρέπεσαι κιόλας που δεν είσαι ευτυχισμένος

Και δεν αρκεί που είσαι δυστυχισμένος. Ντρέπεσαι κιόλας που δεν είσαι ευτυχισμένος, έτσι όπως σου λένε ότι πρέπει να είσαι, αέναα κι απόλυτα. Αυτό το Κυνήγι της Ευτυχίας ξεκίνησε στις ΗΠΑ. (“Life, Liberty and the pursuit of Happiness” γράφουν στο Σύνταγμα τους). Κάποιοι επιτήδειοι Αμερικανοί ψυχολόγοι έκαναν την Επιδίωξη της Ευτυχίας επάγγελμα. Όμως η τέχνη (θυμηθείτε την κάθαρση του Αριστοτέλη) και η φιλοσοφία, η ψυχολογία/ψυχοθεραπεία στη συνέχεια, δεν αποσκοπούν στην ευτυχία, αλλά στην πληρότητα της ζωής. Μια ζωή είναι πλήρης όταν περιλαμβάνει και το πάσχειν, όταν δίνει αξία στο μόχθο της δημιουργικότητας, όταν είναι εμπλουτισμένη με καλοσύνη. Ένας άνθρωπος είναι ανθρώπινος όταν έχει ενσυναίσθηση. Κανείς δεν είναι μόνος σαν νησί. Η ζωή μας -σαν θεατρικό έργο- είναι πλήρης όταν φανερώνει όλη τη γκάμα των συναισθημάτων του πρωταγωνιστή. Απ’ την απόλυτη χαρά και το γέλιο, μέχρι τον οδυρμό. Αυτά μας κάνουν ανθρώπινους. Οι αδυναμίες και τα πάθη μας, οι αμφιβολίες, ο φόβος και το κλάμα στον κήπο της Γεσθημανής. Η δυστυχία είναι μέρος της ζωής μας. Το σκοτάδι είναι κομμάτι μας. Και μόνο αν μετουσιώσουμε το σκοτάδι μας σε φως μπορούμε να βιώσουμε τη φύση μας σε όλες τις διαστάσεις. Για να το κάνουμε αυτό πρέπει ν’ αγαπήσουμε και τη σκοτεινή μας πλευρά. Οπότε, ας μη ντρεπόμαστε να κλάψουμε, να νιώσουμε μικροί και να φανούμε αδύναμοι, να φοβηθούμε, να νιώσουμε ενοχές. Ας μην ντρεπόμαστε να ντραπούμε. Συνεχίζουμε κάνοντας τις πιθανότητες δυνατότητες. Κι όπου πάει.ΓΡΑΦΕΙ Η ΟΛΓΑ ΓΙΑ ΤΟ RADIOGREECE

±