ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Οι καταρράκτες της Λευκάδας που αφήνουν άφωνους τους επισκέπτες!

Σε μικρή απόσταση από το Νυδρί, το μεγαλύτερο τουριστικό θέρετρο της Λευκάδας, μια υπέροχη τοποθεσία υποδέχεται τους φυσιολάτρες και τους λάτρεις των οικοτουριστικών διαδρομών. Το φαράγγι Δημοσάρι είναι μια περιοχή με θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον, ιδεώδης για μια ευχάριστη και αναζωογονητική πεζοπορική διαδρομή. Τα λαγκάδια και οι χείμαρροι της ευρύτερης περιοχής συγκεντρώνουν τα νερά τους στο τραγουδισμένο από τον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη ρέμα Δημοσάρι, που διασχίζει ακολούθως τον κάμπο του Νυδριού και

ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΑΓΡΟΤΙΣΣΑ«Χίλιες αγάπες στη ζωή – της μάνας μια δεν κάνουν – και σαν της μάνας τον καημό – χίλιοι καημοί δεν φτάνουν».

ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΑΓΡΟΤΙΣΣΑ«Χίλιες αγάπες στη ζωή – της μάνας μια δεν κάνουν – και σαν της μάνας τον καημό – χίλιοι καημοί δεν φτάνουν». «Χίλιες αγάπες στη ζωή – της μάνας μια δεν κάνουν – και σαν της μάνας τον καημό – χίλιοι καημοί δεν φτάνουν». Αφιερώνεται με ιδιαίτερη ευλάβεια στην αγρότισσα μάνα, την αφανή αυτή ηρωίδα, την στυλοβάτη κάθε σπιτιού. Στις μανάδες όλων μας. Στις σεπτές και ανεπανάληπτες εκείνες μορφές

Παναγία Χρυσοσπηλιώτισσα: Ένα μοναδικό ξωκλήσι, χτισμένο μέσα σε σπηλιά

Η Παναγία Χρυσοσπηλιώτισσα βρίσκεται στο Τραχώνι Λεμεσού. Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για ένα κατανυκτικό σπήλαιο – εξωκλήσι στην κορυφή ενός χαμηλού ασβεστολιθικού υψώματος, το οποίο είναι αφιερωμένο στην Παναγία. Γι’αυτό άλλωστε ονομάστη και Παναγία Χρυσοσπηλιώτισσα. Σύμφωνα με την παράδοση, πιθανολογείται ότι το σπήλαιο αυτό, κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια χρησιμοποιείτο σαν κατακόμβη. Το σπήλαιο – εκκλησία έχει δυο εισόδους, νότια και βόρεια. Στο εσωτερικό έχει δημιουργηθεί ιερό και ένα εντυπωσιακό πέτρινο

Βάλτος,ο επίγειος παράδεισος της Αιτωλ\νίας!

Η γεωγραφική ενότητα του Βάλτου καταλαμβάνει το βόρειο και ανατολικό τμήμα της αρχαίας Ακαρνανίας. Ανατολικά οριοθετείται από τον Αχελώο ποταμό και τις τεχνητές λίμνες Κρεμαστών, Καστρακίου και Στράτου και δυτικά από τον Αμβρακικό κόλπο. Είναι κατά κύριο λόγο ορεινή περιοχή, με έντονη την παρουσία του υγρού στοιχείου, που την περικλείει είτε ως ποτάμι είτε ως θάλασσα είτε ως φυσική ή τεχνητή λίμνη.  Ίσως είναι η περισσότερο απομονωμένη και άγνωστη περιοχή

Ξέρεις πόσα θα έδινα για να χτυπήσει το κουδούνι ακόμα μία φορά για μένα;

Για πες. Τι θυμάσαι; Θυμάσαι τη μπλε ποδιά; Το πολυτονικό; Το δάχτυλο ψηλά; Το «κυρία, κυρία…»; Θυμάσαι τον κουλουρά; Το κουλούρι με τα γαριδάκια; Τη μυρωδιά του μπλε τετραδίου; Τη μυρωδιά του καινούριου βιβλίου; Το πρωινό γάλα; Το στρώσιμο του κρεβατιού; Τους συμμαθητές ακόμα ηλιοκαμένους; Πόσα μπάνια έκανες; Πόσα παγωτά έφαγες; Θυμάσαι τον μαυροπίνακα και την ημερομηνία πάνω αριστερά; Το βρεγμένο σφουγγάρι; Τους χάρτες τις γεωγραφίας; Τον τεράστιο χάρακα; Το

«Τω καιρώ εκείνω» η νύφη, «μάνα» και «πατέρα» έλεγε τους γονείς του άντρα της.

«Τω καιρώ εκείνω» η νύφη, «μάνα» και «πατέρα» έλεγε τους γονείς του άντρα της. Ο γαμπρός, συνήθως δεν ακολουθούσε αυτόν τον κανόνα. Θα μιλούσε στον πεθερό, αν τον κοίταζε αυτός ή -το πολύ, πολύ- μπορεί να άκουγες κανένα «ρε συ», «ψιτ» κ.λπ. Η προσφώνηση αυτή της νύφης αρχίζει από τότε -μετά το τελετουργικό του γάμου- όταν «εν πομπή και με κλαρινάδα» πήγαιναν όλοι στο σπίτι του πεθερού, για να «εγκαταστήσουν»

Αθήνα 40 χρόνια πριν: Χωρίς νέφος, χωρίς φόβο, στον Υμηττό υπήρχαν χωράφια και έτρωγες σουβλάκι με 2 δραχμές

Οι φωτογραφίες που θα δείτε στο βίντεο είναι του Nicholas Econopouly Μιας Αθήνας διαφορετικής, που μπορεί να αρχίζει σιγά αλλά σταθερά να μοιάζει με την Αθήνα του σήμερα, διατηρεί όμως μια γοητεία και μια αθωότητα από τα παλιά. Ψηλά κτίρια και πολυκατοικίες κάνουν την εμφάνιση τους παντού, αλλά νέφος δεν υπήρχε. Δεν το σκεφτόσουν να βγεις βόλτα βράδυ στην Ομόνοια για να φας ένα σουβλάκι, το οποίο κόστιζε 2 δραχμές.

ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΣΠΙΤΙ…ΜΕ ΤΟ ΜΑΝΤΑΛΟ…ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΤΙΒΑΝΟΚΑΣΕΛΑ…

ΜΠΟΡΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΓΕΝΙΕΣ Η ΕΙΚΟΝΑ ΑΥΤΗ ΝΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΑΓΝΩΣΤΗ ΩΣΤΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΒΑΘΙΑ ΧΑΡΑΓΜΕΝΗ ΟΣΩΝ ΜΕΓΑΛΩΣΑΝ Σ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ,ΠΟΣΑ ΘΑ ΕΧΕΙ ΝΑ «ΔΙΗΓΗΘΕΙ» ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΠΟΡΤΑ ΜΕ ΤΟ ΜΑΝΤΑΛΟ-ΣΥΡΤΗ,ΠΟΣΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΦΕΡΝΕΙ ΚΑΙ ΠΟΣΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΑΝΤΙΚΡΥΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ…ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΞΥΛΙΝΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ,ΤΟ ΠΑΤΩΜΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΤΡΕΣ ,Η ΞΥΛΙΝΗ ΠΟΡΤΑ ΜΕ ΤΟ ΜΑΝΤΑΛΟ ,Η ΝΤΙΒΑΝΟΚΑΣΕΛΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΝΑΠΕΣ ΚΑΙ ΚΡΕΒΑΤΙ… ΦΩΤΟ ΜΑΙΡΗ ΔΗΜΟΥΠηγή:https://xiromeropress.gr

“My Shoes” ένα συγκινητικό βίντεο που εξηγεί γιατί δεν πρέπει να ζηλεύουμε τα υλικά αγαθά των άλλων

Ένα φτωχό αγόρι δέχεται το χλευασμό και τα ειρωνικά σχόλια άλλων παιδιών για τα παλιά και διαλυμένα παπούτσια του. Για να τα αποφύγει σηκώνεται από τη θέση του και τρέχει μακρυά τους. Τότε σε ένα παγκάκι συναντά ένα άλλο αγόρι που φοράει ολοκαίνουργια παπούτσια. Τα βλέπει και τα θέλει τόσο, που εύχεται να ήταν στην θέση του άλλου αγοριού. Η ευχή του πραγματοποιείται, αλλά αποδεικνύεται πως το άλλο παιδάκι ζούσε

«Μηδένα προ του τέλους μακάριζε»: Η φράση του Σόλωνος στον Κροίσο που μας διδάσκει μέχρι σήμερα

Κάποτε τον επισκέφτηκε ο Σόλων, ένας από τους σοφούς της αρχαιότητας, τον οποίο δέχτηκε πολύ φιλόξενα. Διέταξε μάλιστα μερικούς σκλάβους να δείξουν στο φιλοξενούμενο τους θησαυρούς και τη χλιδή του. Αφού λοιπόν, του έδειξε τους αμύθητους θησαυρούς του, τον ρώτησε ποιος ήταν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος που είχε γνωρίσει στον κόσμο, περιμένοντας από τον Σόλωνα ότι θα ανέφερε τη δική του μεγαλοσύνη! Ο Σόλων αποφεύγοντας να κολακεύσει το βασιλιά αποκρίθηκε: